Στις 22 Ιουλίου ο Δήμαρχος Βριλησσίων Γιάννης Πισιμίσης έφερε στο Δημοτικό Συμβούλιο εισήγηση για ανάθεση τμήματος της καθαριότητας σε ιδιώτη, επικαλούμενος υποστελέχωση. Σε δύο ημέρες ο Σύλλογος Εργαζομένων απαντούσε με καταγγελία. Ζητά να
μην παραχωρηθεί καμία υπηρεσία σε εργολάβο, να γίνουν προσλήψεις έστω ορισμένου χρόνου και να προκηρυχθεί διαγωνισμός για δικό του σάρωθρο και πλυντήριο κάδων. Η Λαϊκή Συσπείρωση μίλησε για ανάθεση «κατεπείγουσα, αχρείαστη και κοστοβόρα».
Όσοι παρακολουθούν το θέμα δεν ξαφνιάστηκαν. Τον Οκτώβριο του 2025 ο Δήμος είχε ήδη πληρώσει 37.200 ευρώ για δίμηνη μίσθωση ιδιωτικού σαρώθρου, δηλαδή 620 ευρώ την ημέρα, επειδή και τα δύο δημοτικά μηχανήματα ήταν εκτός λειτουργίας. Ο
Δήμαρχος μίλησε τότε για έκτακτη ανάγκη, σημειώνοντας ότι «ιδιωτικοποίηση σημαίνει ότι απολύεις δημοτικούς υπαλλήλους». Τα μηχανήματα, πάντως, δεν αντικαταστάθηκαν.
Και εδώ μπαίνει η διοικητική διαδρομή. Γενικός Γραμματέας του Δήμου Βριλησσίων είναι ο Κωνσταντίνος Γεωργαντάς, απόφοιτος του Παντείου με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στη διαχείριση αποβλήτων, ο οποίος πριν έρθει στα βόρεια προάστια διετέλεσε
προϊστάμενος σε τμήμα της Διεύθυνσης Καθαριότητας και Ανακύκλωσης του Δήμου Αθηναίων, στενός συνεργάτης του τότε αντιδημάρχου Καθαριότητας Νίκου Αβραμίδη, επί δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη.
Το ερώτημα της εισόδου ιδιωτών στην καθαριότητα της Αθήνας δεν είναι καινούριο. Είχε τεθεί δημοσίως ήδη τον Νοέμβριο του 2019, όταν ο κ. Αβραμίδης χρειάστηκε να βγει και να το διαψεύσει κατηγορηματικά. Η διάψευση έμεινε στα αρχεία. Η συζήτηση δεν έκλεισε ποτέ.
Έξι χρόνια μετά, ο άνθρωπος που είχε τη διοικητική ευθύνη εκείνης της υπηρεσίας υπογράφει από άλλο πόστο, σε άλλον δήμο, την ίδια ακριβώς λύση. Ο ιδιώτης μπαίνει «προσωρινά», ο στόλος μένει ακίνητος, οι προσλήψεις αναβάλλονται. Στα Βριλήσσια το ονομάζουν επικουρική κάλυψη. Στην Αθήνα, το 2019, το είχαν αρνηθεί.
Είναι αληθεια όλα αυτά;