Ο Λάκης Χαλκιάς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών. Δεν υπήρξε απλώς ένας ερμηνευτής, αλλά ένας θεματοφύλακας της ελληνικής παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής.
Γεννημένος στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943, ο Λάκης Χαλκιάς έφερε στους ώμους του τη βαριά κληρονομιά της μεγαλύτερης ίσως μουσικής οικογένειας της χώρας. Ήταν η τέταρτη γενιά της θρυλικής δυναστείας των Χαλκιάδων και γιος του ξακουστού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά.
Η επαφή του με τη μουσική ξεκίνησε πρακτικά από την κούνια, ενώ ήδη από την ηλικία των 7 ετών άρχισε να ασχολείται ενεργά με το τραγούδι. Πολυοργανίστας εκ φύσεως, έμαθε να παίζει άψογα κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.
16 ετών: Ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός, εντυπωσιάζοντας με την ωριμότητά του.
18 ετών: Ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους στην εμβληματική εταιρεία Columbia, με δημιουργίες του Θεόδωρου Δερβενιώτη και του Κώστα Βίρβου.
Τη «χρυσή» δεκαετία του 1960 (1961-1967), το ταλέντο του τον έφερε στα πάλκα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου: συνεργάστηκε με μεγαθήρια όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ενώ συνυπήρξε με ρεμπέτες-ορόσημα όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης. Παράλληλα, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, περιοδεύοντας τα καλοκαίρια με το οικογενειακό συγκρότημα σε παραδοσιακά πανηγύρια και γιορτές της υπαίθρου.
Συλλυπητήρια Δένδια
Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε μία εμβληματική προσωπικότητα στον χώρο της ελληνικής μουσικής και άξιος συνεχιστής της σπουδαίας παράδοσης της οικογένειας των Χαλκιάδων, ανέφερε, με ανάρτησή του στο κοινωνικό δίκτυο «Χ» ο υπουργός Εθνικής Άυνας, Νίκος Δένδιας, για τον θάνατο του Λάκη Χαλκιά.
«Μαζί με τον Νίκο Ξυλούρη και τον Χαράλαμπο Γαργανουράκη κατάφερε να συνδυάσει το παραδοσιακό τραγούδι με την έντεχνη δημιουργία, ερμηνεύοντας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο έργα του Γιάννη Μαρκόπουλου και άλλων σημαντικών συνθετών», υπογράμμισε ο κ. Δένδιας και κατέληξε: «Ειλικρινή συλλυπητήρια για την απώλειά του στους οικείους του».
