Υπόσχεση για πολλά ρεκόρ και φυσικά ένα χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού στίβου στο Τόκιο έδωσε ο Μίλτος Τεντόγλου μιλώντας μετά την επιστροφή της ελληνικής αποστολής από την Κίνα. Ο Έλληνας ολυμπιονίκης ο οποίος κατέκτησε την 5η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, αναφέρθηκε στην εμφάνισή του ενώ υπογράμμισε ότι το καλοκαίρι θα επιστρέψει δυναμικά.
«Η θέση δεν είναι καλή, ειδικά για ‘μένα. Τουλάχιστον έδειξα μια μαχητικότητα, το πάλεψα, γιατί η σεζόν μου ήταν χάλια. Ήμουν άρρωστος, έχασα το μέλος. Καλή είναι η διάθεση και η ψυχολογία μου, έτσι και αλλιώς στον ανοιχτό (στίβο) δίνω πιο πολύ βάση. Στεναχωρήθηκα ένα τσακ, γιατί θα μπορούσε να γίνει ωραίος αγώνας άμα πηδούσα και εγώ», ανέφερε και απάντησε σε κάποιους που μπορεί να σταμάτησε να πιστεύει πλέον σε αυτόν…
«Μπορεί κάποιος που να μην ξέρει πώς δουλεύει ο αθλητισμός να μην σταμάτησε ποτέ να πιστεύει, αλλά είναι κανονική από την Ολυμπιακή, δεν ήταν καλύτερα, ότι δεν ήταν τόσο καλή σεζόν», σχολίασε για το πείραγμα του Καραλή για το αν είχε «μάτι «Δεν είχα μάτι εγώ (γέλια), άρρωστος.
Το καλοκαίρι, όπου με βλέπετε, θα κάνω ρεκόρ αγώνων, ρεκόρ μίτινγκ, ρεκόρ δικό μου, καλύτερη απόδοση στον κόσμο και χρυσό στο παγκόσμιο». Την απόλυτη ικανοποίησή του από την εμφάνισή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου εξέφρασε ο Εμμανουήλ Καραλής: «Ήταν ένας φανταστικός αγώνας, ξεπέρασα από τον εαυτό μου, έκανα 6.05μ.
Είναι ένας ξεχωριστός αγώνας, θέλω να πιστεύω αυτό να είναι μια αρχή για πάρα πολλές μάχες και γιατί όχι κάποια στιγμή να βγω και εγώ πρώτος. Παιδιά σε αυτόν τον αγώνα δεν είχα τίποτα, μηδέν μάτι. Είχατε στείλει τα μηνύματά μου από το Ευρωπαϊκό και τώρα στο Παγκόσμιο έπιασαν και τους ευχαριστώ όλους πάρα πολύ. Σε αυτό τον αγώνα είχε μάτι ο Μίλτος. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα μάτι, είχε όμως ο Μίλτος», ανέφερε και συνέχισε:
«Έτσι είναι, οι αθλητές έχουν καλές ημέρες, έχουν κακές ημέρες. Είναι πολύ σημαντικό ο κόσμος να στηρίζει τους αθλητές όχι μόνο όταν παίρνουν μετάλλια, αλλά και όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Το μετάλλιο, αυτό, το αφιερώνω σε όσους με ξεμάτιασαν. Θα ήθελα να κλείσω με τα λόγια του Κώστα Χατζή με ένα αγαπημένο μου τραγούδι, πλέον, το «όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά».