Συγκλονιστική ήταν η ομιλία της προέδρου του Συλλόγου Θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών και μητέρα της αδικοχαμένης Μάρθης, Μαρίας Καρυστιανού σήμερα στο Ευρωκονοβούλιο.
Η κα Καρυστιανού εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης, αλλά και της δικαιοσύνης, ενώ δεν παρέλειψε να κατακρίνει και μερίδα του Τύπου. «Ζούμε μια πραγματική τραγωδία. Ήρθαμε για να μιλήσουμε για την αξία της ζωής, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας του λόγου, την ελευθερία της μετακίνησης, δηλαδή όλα αυτά που έχουν πληγεί στη χώρα μου. Αυτά που θα ακουστούν μπορεί να σας φανούν απίστευτα αλλά είναι πραγματικά», ανέφερε αρχικά.
«Είμαστε η φωνή των νεκρών μας. Φανταστείτε σαν να ακούτε τη φωνή της κόρης μου και των υπολοίπων 57 θυμάτων», πρόσθεσε η Μαρία Καρυστιανού. «Δεν ήταν ένα μεγάλο σιδηροδρομικό δυστύχημα, αλλά ένα μεγάλο κρατικό έγκλημα με υπαίτιους πρόσωπα που δεν αγγίζονται στην Ελλάδα», συνέχισε.
«Το έγκλημα στα Τέμπη είναι αποτέλεσμα μιας ασυνείδητης διαχρονικής οικονομικής απιστίας που κατάφεραν να συντηρούν ακριβώς γιατί ελέγχουν και τη δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης», είπε ακόμη βουρκωμένη η κ. Καρυστιανού.
Με λόγο καταγγελτικό, αναφερόμενη σε όσα δήλωσε στην Εξεταστική για τα Τέμπη ο πρώην υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής, δήλωσε πως «κατέθεσε αθώος σε ένα έγκλημα που όλα τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο» από «ασφαλές περιβάλλον». Συνέχισε λέγοντας πως «τόλμησε να αναφερθεί σε εμάς, λέγοντας ότι ο πόνος μας θα έπρεπε να είναι βουβός, ώστε να ακούγεται μόνο η δική του φωνή» και απευθυνόμενη στον άνθρωπο που βρέθηκε στο τιμόνι του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών το μοιραίο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου είπε, «ακούγοντας σας, σκέφτηκα τι λυπηρό οι νομοθέτες δεν μερίμνησαν για ανθρώπους σαν εσάς δεν μπόρεσαν να φανταστούν το μέγεθος της αναξιοπρέπειας για ανθρώπους σαν κι εσάς. Πλέον είστε μια μειοψηφία, εσείς και οι υποστηρικτές σας. Η κοινωνία οραματίζεται τη δικαιοσύνη και την ταφή όσων εκπροσωπείτε».
Συνέχισε απευθυνόμενη σε όλες τις μητέρες και τους γονείς του κόσμου λέγοντας «πιθανότατα πολλοί γνωρίζετε για τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες αλλά δυστυχώς δεν είμαστε θεατές μιας παράστασης, αλλά το ζούμε κανονικά.