Σε μια παρατεταμένη εμπορική αντιπαράθεση έχουν εισέλθει Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρωπαϊκή Ένωση για τη χρήση ονομασιών τυριών όπως η φέτα, η παρμεζάνα και το ασιάγκο, με τις δύο πλευρές να δίνουν μάχη για την επικράτηση των δικών τους κανόνων στη διεθνή αγορά.
Η αμερικανική κυβέρνηση πιέζει χώρες όπως η Αυστραλία, η Ταϊβάν και η Μαλαισία να αναγνωρίσουν την ελεύθερη χρήση ονομάτων όπως φέτα, γκοργκοντζόλα, μπρι και μύνστερ, προκαλώντας έντονη αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους παραγωγούς της Ευρώπης.
Η αντιπαράθεση εκτείνεται από την Ασία μέχρι τη Λατινική Αμερική. Στην Ινδονησία, η ΕΕ πέτυχε συμφωνία προστασίας για πάνω από 200 ευρωπαϊκά προϊόντα, διασφαλίζοντας ότι η φέτα θα αναγνωρίζεται αποκλειστικά ως ελληνική και η γκοργκοντζόλα ως ιταλική. Οι ΗΠΑ αντέδρασαν με δική τους συμφωνία που επιτρέπει στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν το όνομα φέτα – συμφωνία που δεν έχει ακόμη επικυρωθεί.
Η υπόθεση της φέτας αποκαλύπτει τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στις γενικές ονομασίες τροφίμων και τις αυστηρές γεωγραφικές προστασίες. Όπως το cheddar πλέον αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως στυλ τυριού, ενώ η σαμπάνια παραμένει αποκλειστικά γαλλική, έτσι και η φέτα αποτελεί ζήτημα πολιτιστικής κληρονομιάς και εμπορικής διαμάχης. Η Ελλάδα προσπαθεί να προστατεύσει την ΠΟΠ φέτα της, ενώ οι ΗΠΑ διεκδικούν διεθνή ελεύθερη χρήση για τα δικά τους προϊόντα.