Στο στόχαστρο των Φρουρών της Επανάστασης μπαίνει και η Ελλάδα.
Οι Ιρανοί σε περίπτωση κατά την οποία δεχθούν επίθεση από τις ΗΠΑ θα απαντήσουν με εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων. Στο στόχαστρο των Ιρανών, εκτός από το Ισραήλ, βρίσκονται οι αμερικανικές βάσεις στη Σούδα, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ.
Το οπλοστάσιο του Χαμενεΐ διαθέτει χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους και drones. Στον πρόσφατο πόλεμο με το Ισραήλ, βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν είχαν καταφέρει να διασπάσουν τον λεγόμενο Σιδερένιο Θόλο.
Όταν μπορούν να πλήξουν το πλέον προηγμένο αντιπυραυλικό σύστημα στον κόσμο, τότε αντιλαμβάνεστε τον κίνδυνο που εγκυμονεί για τις αμερικανικές βάσεις στη Σούδα και σε γειτονικά προς το Ιράν αραβικά κράτη.
Οι σκληροπυρηνικοί του θεοκρατικού καθεστώτος προετοιμάζονται για έναν μακροχρόνιο πόλεμο.
Οι προσχηματικές διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς στοχεύουν στο να κερδίσουν χρόνο και να αναδιατάξουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις. Εξάλλου αν είχαν πρόθεση να υπογράψουν συμφωνία με τις ΗΠΑ δεν θα έστελναν στρατιωτικούς στον Λίβανο για να ανασυγκροτήσουν τη Χεζμπολάχ, ούτε θα επιδίδονταν σε πυρετώδεις στρατιωτικές προετοιμασίες.
Τα όπλα που θα χρησιμοποιήσουν οι Φρουροί της Επανάστασης είναι οι βαλλιστικοί πύραυλοι και τα drones. Σε οικονομικό επίπεδο θα επιχειρήσουν να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ προκαλώντας τεράστια αύξηση στα ναύλα και στις τιμές του πετρελαίου.
Η Ευρώπη τρέμει στην κυριολεξία το ενδεχόμενο μίας επίθεσης των Αμερικανών στο Ιράν. Μία ακόμη ενεργειακή κρίση και η αύξηση των τιμών στα βιομηχανικά και καταναλωτικά προϊόντα λόγω της εκτίναξης των ναύλων μπορεί να προκαλέσουν ολέθριες συνέπειες στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Πυραύλοι και drones
Για σχεδόν μισό αιώνα, το Ιράν προετοιμάζεται για ένα ενδεχόμενο πολεμικό σενάριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τη στρατιωτική ισχύ της Ουάσινγκτον με συμβατικούς όρους, έχει επενδύσει σε ασύμμετρα μέσα αποτροπής.
Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνών μέσων, η Ισλαμική Δημοκρατία διαθέτει χιλιάδες πυραύλους και drones εντός βεληνεκούς αμερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή, αλλά και του Ισραήλ. Τον Ιούνιο, μετά από αιφνιδιαστική επίθεση του Ισραήλ, η Τεχεράνη απάντησε με κύματα βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, δοκιμάζοντας τα όρια των ισραηλινών αντιαεροπορικών συστημάτων.
Ιρανικές αρχές υποστηρίζουν ότι τα οπλικά αποθέματα έχουν αναπληρωθεί, ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι, παρά τις απώλειες, το οπλοστάσιο της χώρας εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή απειλή.
Δίκτυο συμμάχων σε τρία μέτωπα
Πέρα από τις ίδιες της τις ένοπλες δυνάμεις, η Τεχεράνη διαθέτει δίκτυο συμμάχων σε Ιράκ, Λίβανο και Υεμένη, οι οποίοι έχουν διαμηνύσει ότι θα κινητοποιηθούν σε περίπτωση επίθεσης.
Παρά τη στρατιωτική πίεση που έχουν δεχθεί από Ισραήλ και ΗΠΑ, οργανώσεις όπως οι σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, η Hezbollah στον Λίβανο και οι Χούθι στην Υεμένη εξακολουθούν να θεωρούνται παράγοντες ικανοί να ανοίξουν πολλαπλά μέτωπα, διευρύνοντας τη σύγκρουση.
Οικονομικός πόλεμος και το Στενά του Ορμούζ
Ένα ακόμη ισχυρό «όπλο» της Τεχεράνης είναι η γεωστρατηγική της θέση. Από τα Στενά του Ορμούζ διέρχεται πάνω από το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και σημαντικό ποσοστό του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG).
Η απειλή παρεμπόδισης της ναυσιπλοΐας ή ακόμη και προσωρινού κλεισίματος του περάσματος θα μπορούσε να προκαλέσει εκτίναξη των τιμών ενέργειας και αλυσιδωτές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Το ιρανικό ναυτικό διαθέτει ταχύπλοα σκάφη, υπόγειες εγκαταστάσεις και εμπειρία σε ναρκοθετήσεις – τακτική που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράκ–Ιράν τη δεκαετία του 1980.