Τις θέσεις και τις προτάσεις του για τις διεθνείς εξελίξεις και την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας ανέπτυξε ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της παρουσίασης της «Ιθάκης» στην Αλεξανδρούπολη.
Στην εκδήλωση στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως ο Α. Τσίπρας σημείωσε, ότι «δεν μπορείς να τα εγκαταλείπεις για κάποια πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη στο εσωτερικό, ή κάποιες πρόσκαιρες και ατελέσφορες συμπράξεις στο διεθνή χώρο».
Όπως έπραξε η κυβέρνηση. Που πριν λίγο καιρό μας μιλούσε για τη “σωστή πλευρά της ιστορίας” στο ουκρανικό και κατηγορούσε εμάς για “τραμπισμό αλά γκρέκα” και “αριστερό τραμπισμό”».«Και σήμερα, που ο Τραμπ καταργεί κάθε πρόσχημα δημοκρατίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων, ανακάλυψε “την ισχυρή πλευρά της ιστορίας”» συνέχισε ο πρώην πρωθυπουργός.
«Να είμαστε με τους ισχυρούς για να είμαστε ασφαλείς. Όχι με το δίκαιο, τις αξίες μας, την επιμονή στην Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης. Αλλά με τους ισχυρούς. Και μάλιστα εκχωρώντας τους λευκή επιταγή. Ε, αυτό φίλες και φίλοι δεν είναι όρος ασφάλειας. Είναι πηγή πολλαπλών κινδύνων. Καθιστά την Ελλάδα μέρος της εμπλοκής και στόχο.
Και αποδυναμώνει καθοριστικά τις θέσεις μας στα μείζονα προβλήματα με την Τουρκία. Όχι, λοιπόν, δεν μπορεί να είναι αυτό το μέλλον μας. Να είμαστε εξαρτημένοι και να αναζητούμε την εύνοια του προστάτη αντί να πατάμε στα πόδια μας και να οικοδομούμε συμμαχίες. Θέλουμε όλοι μια ισχυρή Ελλάδα. Αλλά ισχυρή Ελλάδα είναι η Ελλάδα που διεκδικεί. Που έχει σχέδιο, συνοχή, ξεκάθαρες επιλογές και Εθνική πυξίδα».
Εθνική πυξίδα
«Εθνική πυξίδα, σημαίνει να έχεις το σθένος, να πεις όχι στις ΗΠΑ και στη χρήση των στρατιωτικών μας εγκαταστάσεων, όταν οι ενέργειές τους θέτουν σε κίνδυνο τη χώρα και τα εθνικά της συμφέροντα» σημείωσε ο Αλέξης Τίπρας. «Όπως έκανε ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας.
«Σημαίνει να μη λες ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα της επέμβασης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, όταν αυτή παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο. Ειδικά όταν ξέρεις πόσο σημαντικό είναι το διεθνές δίκαιο για τη χώρα σου. Εθνική Πυξίδα, επίσης, σημαίνει, όταν γίνεται γενοκτονία στη Γάζα, να μην αγκαλιάζεις τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ που έχει καταδικαστεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
Να έχεις το σθένος να αναγνωρίσεις το κράτος της Παλαιστίνης, όπως έκαναν τόσα ευρωπαϊκά κράτη. Να έχεις το σθένος να στηρίξεις ευρωπαϊκές κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ, όπως πάλι έκαναν τόσα κράτη».
«Η εθνική πυξίδα που προτείνω, λοιπόν, σε αντίθεση με αυτά τα δείγματα υποτέλειας, δείχνει καθαρά:
• Ναι σε αμοιβαία επωφελή συνεργασία με τις ΗΠΑ.
• Όχι σε λευκές επιταγές. Πρέπει να εξασφαλισθούν σαφείς όροι στη Συμφωνία για την αμυντική μας συνεργασία.
• Ναι σε συμμάχους.
• Όχι σε προστάτες.
Γιατί αυτά είναι η ηθική, αξιακή, ιστορική βάση της ελληνικής επιρροής στην παγκόσμια κοινότητα. Και δεν μπορείς να τα εγκαταλείπεις για κάποια πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη στο εσωτερικό, ή κάποιες πρόσκαιρες και ατελέσφορες συμπράξεις στο διεθνή χώρο. Όπως έπραξε η κυβέρνηση. Που πριν λίγο καιρό μας μιλούσε για τη «σωστή πλευρά της ιστορίας» στο ουκρανικό. Και κατηγορούσε εμάς για «τραμπισμό αλά γκρέκα» και «αριστερό τραμπισμό». Και σήμερα, που ο Τραμπ καταργεί κάθε πρόσχημα δημοκρατίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων, ανακάλυψε «την ισχυρή πλευρά της ιστορίας».
Και πρόσθεσε:
«Να είμαστε με τους ισχυρούς για να είμαστε ασφαλείς. Όχι με το δίκαιο, τις αξίες μας, την επιμονή στην Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης. Αλλά με τους ισχυρούς. Και μάλιστα εκχωρώντας τους λευκή επιταγή. Ε, αυτό φίλες και φίλοι δεν είναι όρος ασφάλειας. Είναι πηγή πολλαπλών κινδύνων.
Καθιστά την Ελλάδα μέρος της εμπλοκής και στόχο. Και αποδυναμώνει καθοριστικά τις θέσεις μας στα μείζονα προβλήματα με την Τουρκία. Όχι, λοιπόν, δεν μπορεί να είναι αυτό το μέλλον μας. Να είμαστε εξαρτημένοι και να αναζητούμε την εύνοια του προστάτη αντί να πατάμε στα πόδια μας και να οικοδομούμε συμμαχίες. Θέλουμε όλοι μια ισχυρή Ελλάδα.
Αλλά Ισχυρή Ελλάδα είναι η Ελλάδα που διεκδικεί. Που έχει σχέδιο, συνοχή, ξεκάθαρες επιλογές και Εθνική πυξίδα. Που εμείς την εφαρμόσαμε στη πράξη όταν πετύχαμε, μία ιστορική Συμφωνία με πολύ κόπο και πολύ θάρρος. Την Συμφωνία των Πρεσπών, επιλύοντας ένα χρόνιο ζήτημα, με τρόπο επωφελή για την πατρίδα μας. Δεν μετακυλήσαμε την ευθύνη στο μέλλον όπως έκαναν προηγούμενες κυβερνήσεις ούτε υπολογίσαμε το πολιτικό κόστος μπροστά στο πατριωτικό συμφέρον. Θα ήθελα λοιπόν στο σημείο αυτό, να παραθέσω έξι σημεία της εξωτερικής μας πολιτικής, για μια νέα εθνική πυξίδα».