Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο ελληνικό κοινό προκαλεί η είδηση του θανάτου του Νίκου Καλογερόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών.
Ο σπουδαίος ηθοποιός, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας, άφησε την τελευταία του πνοή σε δημόσιο νοσοκομείο της Αθήνας.
Με μια χαρακτηριστική παρουσία και έναν ιδιαίτερο τρόπο ερμηνείας, ο Νίκος Καλογερόπουλος κατάφερε να ξεχωρίσει σε κινηματογράφο, τηλεόραση και θέατρο. Παράλληλα, δεν περιορίστηκε στην υποκριτική, καθώς ασχολήθηκε με τη σκηνοθεσία, το σενάριο, την ποίηση και το τραγούδι.
Η πορεία του συνδέθηκε με ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές παραγωγές του ελληνικού κινηματογράφου, ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και το «Ρεμπέτικο» μέχρι τη «Λούφα και Παραλλαγή», αλλά και από την τηλεόραση και το «Κάμπινγκ», άφησε πίσω του ρόλους που παραμένουν στη μνήμη του κοινού.
Από τα Φιλιατρά στην Αθήνα και στην υποκριτική
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και μεγάλωσε στην περιοχή. Παρακολούθησε μαθήματα στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών, ξεκινώντας από νωρίς τη διαδρομή του στον χώρο της υποκριτικής.
Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν συμμετοχές σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως η «Μεθυσμένη Πολιτεία», ενώ παράλληλα έκανε τα πρώτα του βήματα στο θέατρο.
Σταδιακά, ο κινηματογράφος άρχισε να αποκτά κεντρική θέση στην καλλιτεχνική του πορεία, οδηγώντας τον σε ρόλους που τον καθιέρωσαν ως μία από τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της γενιάς του.
Το «Μάθε παιδί μου γράμματα» και η πρώτη μεγάλη διάκριση
Καθοριστικός σταθμός στην καριέρα του ήταν το 1981, όταν συμμετείχε στην ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα».
Η ταινία, με πρωταγωνιστές τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Κώστα Τσάκωνα, μεταξύ άλλων, αποτέλεσε μία από τις χαρακτηριστικότερες πολιτικές σάτιρες του ελληνικού κινηματογράφου.
Η ερμηνεία του Καλογερόπουλου ξεχώρισε και του χάρισε Β΄ Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποτελώντας μία από τις πρώτες σημαντικές διακρίσεις της κινηματογραφικής του διαδρομής.
Έναν χρόνο αργότερα συμμετείχε στην «Άρπα Colla», ενώ το 1983 πήρε μέρος στο «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, μία ταινία που θεωρείται από τις σημαντικότερες δημιουργίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Η «Λούφα και Παραλλαγή» που τον καθιέρωσε
Το 1984 ήρθε ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους ρόλους της καριέρας του.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος συμμετείχε στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, υποδυόμενος τον στρατιώτη Γιάννη Παπαδόπουλο.
Η ερμηνεία του στην ταινία αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην πορεία του και του χάρισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Από εκεί και μετά, ο Καλογερόπουλος συνέχισε να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, δημιουργώντας μια διαδρομή που ξεχώρισε για την πολυμορφία της.
Δεν περιορίστηκε, όμως, στην παρουσία του μπροστά από την κάμερα. Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα επεκτάθηκε στη σκηνοθεσία και το σενάριο, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση και τη μουσική.
Μια ξεχωριστή παρουσία που δεν έμοιαζε με καμία άλλη
Ο Νίκος Καλογερόπουλος ανήκε στους ηθοποιούς που μπορούσαν να μετακινούνται από το χιούμορ και τη σάτιρα στο δράμα, διατηρώντας πάντοτε ένα ιδιαίτερο προσωπικό ύφος.
Η φυσιογνωμία, η φωνή και ο χαρακτηριστικός τρόπος ερμηνείας του τον έκαναν αναγνωρίσιμο από τις πρώτες στιγμές κάθε εμφάνισής του.
Με τον θάνατό του, το ελληνικό θέατρο, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση αποχαιρετούν έναν καλλιτέχνη που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα και συνδέθηκε με έργα που παραμένουν ζωντανά στη συλλογική μνήμη.