Η ραγδαία ανάπτυξη των μη επανδρωμένων αεροσκαφών τα τελευταία χρόνια έχει μεταβάλει τα δεδομένα στον χώρο της άμυνας και της στρατιωτικής στρατηγικής, όπως έχει φανεί σε όλους τους πρόσφατους πολέμους, και κυρίως στην Ουκρανία.
H Τουρκία έχει ήδη κατακτήσει μια εξέχουσα θέση στην παγκόσμια αγορά drone, με το Bayraktar TB2 να αποτελεί σύμβολο της νέας της στρατιωτικής ταυτότητας.
Στο προσκήνιο της νέας αυτής τεχνολογικής σκακιέρας, η Ελλάδα κάνει τα πρώτα της σταθερά βήματα με το πρόγραμμα του UAV «Αρχύτας ΙΙ», σε μια προσπάθεια να αποκτήσει τεχνολογική αυτάρκεια και να στηρίξει την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Το «Αρχύτας ΙΙ» είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) και ελληνικών ερευνητικών φορέων.
Με χρονικό ορίζοντα ανάπτυξης μόλις τρία χρόνια, το πρόγραμμα φιλοδοξεί να αποδείξει ότι η Ελλάδα μπορεί να παράγει UAV τεχνολογίας αιχμής, χωρίς εξαρτήσεις από τρίτους.
Το drone φέρει υβριδικό σύστημα πρόωσης, με 8 ηλεκτρικούς κινητήρες για κάθετη απογείωση και προσγείωση (VTOL), και έναν θερμικό κινητήρα για την συνέχεια της πτήσης.
Η αυτονομία του, σε συνθήκες πλήρους πτήσης, φτάνει τις 9 ώρες, ενώ μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο έως 30 κιλά, περιλαμβάνοντας ελαφρύ οπλισμό ή αισθητήρες παρακολούθησης. Το μήκος του ανέρχεται στα 4 μέτρα και το άνοιγμα πτερύγων στα 6 μέτρα.
Η βασική καινοτομία του Αρχύτας ΙΙ είναι η δυνατότητα κάθετης απογείωσης/προσγείωσης, που του προσδίδει ιδιαίτερη ευελιξία για χρήση σε δυσπρόσιτα εδάφη, νησιά ή ακόμα και πλοία χωρίς αεροδιάδρομο.
Αυτή η δυνατότητα το καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό για αποστολές επιτήρησης στο Αιγαίο, όπου η γεωμορφολογία απαιτεί συστήματα που μπορούν να επιχειρούν σε περιορισμένους χώρους.
Επιπλέον, η ΕΑΒ υποστηρίζει ότι το συνολικό κόστος ανάπτυξης του Αρχύτας ΙΙ είναι πολύ χαμηλότερο από εκείνο ενός στόλου Bayraktar TB2, γεγονός που υποδηλώνει εξαιρετική αποδοτικότητα στον σχεδιασμό και την παραγωγή.
Tο Αρχύτας ΙΙ βρίσκεται ακόμα στη φάση των δοκιμαστικών πτήσεων. Το τελικό πρωτότυπο αναμένεται να παρουσιαστεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, γεγονός που καταδεικνύει τη στρατηγική επιλογή της Ελλάδας να δώσει έμφαση στην αυτοδύναμη ανάπτυξη και στην προβολή της εγχώριας τεχνογνωσίας.
Η δυνατότητα κάθετης απογείωσης, η ευελιξία χρήσης σε νησιωτικές και δύσβατες περιοχές και το χαμηλό κόστος παραγωγής το καθιστούν ιδανικό για τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού γεωπολιτικού περιβάλλοντος.
Επιπλέον, το γεγονός ότι κατασκευάζεται εξολοκλήρου στην Ελλάδα, δίνει στη χώρα τη δυνατότητα να αποκτήσει πολύτιμη τεχνογνωσία, να διαμορφώσει ένα δίκτυο παραγωγής και υποστήριξης UAV και να μειώσει την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές.
Το ερώτημα δεν είναι αν το Αρχύτας ΙΙ μπορεί να ανταγωνιστεί άμεσα το Bayraktar TB2. Είναι αν μπορεί να προσφέρει στην Ελλάδα το κατάλληλο εργαλείο για τις δικές της γεωγραφικές και επιχειρησιακές ανάγκες, και αν μπορεί να λειτουργήσει ως θεμέλιο για τη δημιουργία μιας νέας σχολής UAV made in Greece.