Παρά τις συνεχείς κυβερνητικές αναφορές περί «συγκροτημένου σχεδίου αντιμετώπισης του δημογραφικού», τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να συνδυαστεί με αισιοδοξία. Οι γεννήσεις ζώντων μειώθηκαν κατά 2.873 μέσα σε έναν χρόνο (-4,2%), φτάνοντας τις 65.594, ενώ οι θνησιγενείς γεννήσεις υποχώρησαν επίσης στις 420. Τα δεδομένα αυτά έρχονται να ενισχύσουν την εκτίμηση ότι οι παρεμβάσεις που έχουν εφαρμοστεί μέχρι σήμερα δεν επαρκούν για να ανακόψουν τη διαρκή δημογραφική αποδυνάμωση της χώρας.
Η ανάλυση των στοιχείων δείχνει ότι η πτώση δεν είναι ούτε ομοιόμορφη ούτε τυχαία. Σχεδόν όλες οι περιφέρειες της χώρας καταγράφουν μείωση γεννήσεων, με χαρακτηριστικές απώλειες σε απόλυτους αριθμούς στην Αττική (-1.007 γεννήσεις), στην Κεντρική Μακεδονία (-656) και στην Πελοπόννησο (-273). Μοναδική αξιοσημείωτη εξαίρεση αποτελεί η Κρήτη, όπου καταγράφηκε αύξηση 129 γεννήσεων, χωρίς ωστόσο αυτό να επαρκεί για να αντισταθμίσει τη συνολική αρνητική εικόνα.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η διαχρονική μετατόπιση της ηλικίας τεκνοποίησης. Οι μεγαλύτερες μειώσεις εντοπίζονται στις ηλικιακές ομάδες 30-34 ετών (12.356 λιγότερες γεννήσεις), 25-29 ετών (7.922) και 35-39 ετών (4.597), δηλαδή στις ηλικίες που παραδοσιακά αποτελούν τον βασικό κορμό της αναπαραγωγικής δραστηριότητας. Αντίθετα, αυξήσεις καταγράφονται μόνο στις μεγαλύτερες ηλικίες, όπως 40-44 ετών (+1.031) και 45-49 ετών (+445), γεγονός που δείχνει σαφή καθυστέρηση στη δημιουργία οικογένειας.
Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνεται και από τις μακροχρόνιες συγκρίσεις: σε σχέση με το 2015 και το 2005, οι ηλικιακές ομάδες 25-34 και 20-24 ετών παρουσιάζουν θεαματικές απώλειες, ενώ οι αυξήσεις στις μεγαλύτερες ηλικίες παραμένουν αριθμητικά μικρές και δεν αντισταθμίζουν τη συνολική πτώση της γονιμότητας. Παράλληλα, η αναλογία γεννήσεων μεταξύ Ελληνίδων και αλλοδαπών μητέρων έχει εκτοξευθεί σε 8,9 προς 1, έναντι 5,1 προς 1 το 2005, δείχνοντας περαιτέρω συρρίκνωση της εγχώριας γεννητικότητας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το αφήγημα περί «βελτίωσης των δημογραφικών προοπτικών» φαίνεται να αποδομείται στην πράξη από τα ίδια τα δεδομένα. Όπως είχαμε επισημάνει και σε πρόσφατη ανάλυση στο kolafos.gr, το δημογραφικό δεν αποτελεί πλέον μελλοντικό κίνδυνο αλλά παρόν και μετρήσιμο αδιέξοδο, το οποίο επιβεβαιώνεται κάθε χρόνο με ακόμη πιο σκληρούς αριθμούς.
με στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ/Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων