Αιρετοί των ρεπουμπλικάνων δεν κρύβουν την οργή τους –κάτι εξαιρετικά σπάνιο– μετά την υπογραφή του «μνημονίου κατανόησης» με το Ιράν από τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς θεωρούν την καταρχήν συμφωνία υπερβολικά ευνοϊκή για την Τεχεράνη και βρίσκουν ότι απέχει παρασάγγας από τη συντριπτική νίκη που υποσχόταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Η συμφωνία αυτή έβαλε τέλος στον πόλεμο που ξέσπασε την 28η Φεβρουαρίου, όταν άρχισαν καταιγιστικοί αμερικανοϊσραηλινοί βομβαρδισμοί εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας, κι έχει σκοπό να ανοίξει ξανά το στενό του Ορμούζ και να σταθεροποιηθούν οι τιμές της ενέργειας, καθώς η ένοπλη σύρραξη ανέβασε θεαματικά τις τιμές του πετρελαίου.
Όμως οι όροι της θορυβούν κάποιους ρεπουμπλικάνους, που αντιμετώπιζαν ήδη πικρόχολα την προηγούμενη συμφωνία με το Ιράν –επισήμως, το κοινό ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης (ΚΟΣΔ)– που είχε υπογράψει το 2015 με το Ιράν η κυβέρνηση του δημοκρατικού τότε προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, καθώς την έβρισκαν υπερβολικά επιεική.
Ο αμερικανός γερουσιαστής Μπιλ Κάσιντι χαρακτήρισε μέσω X τη συμφωνία τη «χειρότερη γκάφα ως προς την εξωτερική πολιτική εδώ και δεκαετίες».
Ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Τεντ Κρουζ κάλεσε τον πρόεδρο Τραμπ «να μην τους δώσει βουνά από μετρητά για να τους επιτρέψει να ανοικοδομήσουν τη χώρα και να ξαναγίνουν απειλή για τις ΗΠΑ».
Όσο για τον Τζον Κόρνιν, άλλο γερουσιαστή του Τέξας, φοβάται πως η συμφωνία δεν είναι παρά «ιντερλούδιο», διάλειμμα που θα επιτρέψει στο Ιράν να αποκαταστήσει το οπλοστάσιό του και να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου.
Ο επικεφαλής της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας στη Γερουσία, ο Τζον Θουν, φάνηκε πιο επιφυλακτικός, αλλά δήλωσε πως χρειάζεται απαντήσεις για να μάθει αν η συμφωνία όντως επιλύει τα προβλήματα που συνδέονται με το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας του Ιράν, το πρόγραμμα κατασκευής βαλλιστικών πυραύλων και την υποστήριξη της Τεχεράνης προς συμμαχικά ένοπλα κινήματα στη Μέση Ανατολή.
Άλλοι σύμμαχοι του Ντόναλντ Τραμπ καλούν να ασκηθεί υπομονή. Όσο για τους δημοκρατικούς, που εναντιώνονται σχεδόν ανεξαιρέτως στη συμφωνία, θεωρούν ότι ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος ρίχτηκε σε πολύ δαπανηρό πόλεμο για να αποδεχτεί στο τέλος ένα κείμενο που αποκαθιστά το status quo ante, αν δεν ενισχύει την Τεχεράνη.