Μας λένε ότι φταίνε οι κρίσεις, οι πόλεμοι, οι αγορές. Κι όμως, ό,τι ανεβαίνει στις τιμές δεν ξανακατεβαίνει ποτέ.
Το γάλα, το λάδι, το ρεύμα, τα ενοίκια έχουν γίνει είδη πολυτελείας για τον απλό κόσμο, την ώρα που οι μισθοί μένουν κολλημένοι και τα νοικοκυριά μετράνε τα ψιλά πριν φτάσει ο μήνας στο τέλος του.
Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να βαφτίζουμε την αισχροκέρδεια «ανάπτυξη» και την οικονομική ασφυξία των πολιτών «κανονικότητα». Γιατί αυτή η κανονικότητα δεν βγαίνει πια.