Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατήγγειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως παράνομο, αυθαίρετο και αντίθετο με τη γεωγραφία και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
Ο Μητσοτάκης παρουσίασε χάρτη για να αποδείξει τη νομική και γεωγραφική ακυρότητα του μνημονίου, τονίζοντας ότι δεν αφορά ακατοίκητους βράχους αλλά ζωντανές κοινότητες με ιστορία και οικονομία.
Τόνισε ότι τα νησιά έχουν δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες σύμφωνα με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και ότι καμία διμερής συμφωνία δεν μπορεί να υπερισχύσει αυτής.
Υπογράμμισε ότι η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν αντικείμενες ακτές και συνεπώς δεν μπορούν να οριοθετήσουν θαλάσσιες ζώνες μεταξύ τους, καθιστώντας το μνημόνιο παράλογο και χωρίς προηγούμενο.
«Το αποκαλούμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Είναι παράνομο, είναι αυθαίρετο και αντιβαίνει στη γεωγραφία την ίδια» διαμήνυσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Η Ελλάδα και η Λιβύη είναι φυσικοί γείτονες στη θάλασσα, με αντικείμενες ακτές, και έχουν το δικαίωμα, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, να οριοθετήσουν τις θαλάσσιες ζώνες τους μέσω συμφωνίας. Αντίθετα, η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές. Ωστόσο, έχουν επιχειρήσει να καθορίσουν ένα τεχνητό θαλάσσιο σύνορο μεταξύ τους. Αυτό είναι παράλογο. Δεν υπάρχει προηγούμενο για μια τέτοια διαγώνια οριοθέτηση» κατέστησε σαφές ο κ. Μητσοτάκης.
Σε μια κίνηση με ιδιαίτερο συμβολισμό, ο κ. Μητσοτάκης παρουσίασε από το βήμα του Συμβουλίου Ασφαλείας χάρτη, επιχειρώντας να καταδείξει τη γεωγραφική και νομική αβασιμότητα του τουρκολιβυκού μνημονίου.
«Το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να εφαρμόζεται με επιλεκτικό τρόπο και οι κανόνες που διέπουν τις θάλασσές μας δεν μπορούν να αναδιατυπωθούν ώστε να εξυπηρετήσουν τις φιλοδοξίες μεμονωμένων κρατών» τόνισε.
Με τον χάρτη ανά χείρας, ο πρωθυπουργός κατέδειξε τη νομική και γεωγραφική ακυρότητα του τουρκολιβυκού μνημονίου, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά:
«Δεν πρόκειται για ακατοίκητους βράχους στη μέση της θάλασσας. Πρόκειται για ακμάζουσες κοινότητες, με ιστορία αιώνων, δυναμικές οικονομίες, όπου ζουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι».
Σε αυτό το πλαίσιο, έστειλε το μήνυμα πως η γεωγραφία δεν μπορεί να ξαναγραφτεί, και τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν μπορούν να διαγραφούν με το να χαράσσονται αυθαίρετες γραμμές σε έναν χάρτη.
Επικαλούμενος το Διεθνές Δίκαιο, είπε πως είναι απολύτως σαφές:
«Τα νησιά έχουν δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες, συμπεριλαμβανομένης της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι σχετικές διατάξεις της οποίας αντανακλούν -το επαναλαμβάνω- εθιμικό δίκαιο που είναι δεσμευτικό για όλα τα κράτη».
Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε ότι καμία συμφωνία μεταξύ δύο κρατών δεν μπορεί να στερήσει από τρίτο κράτος τα κυριαρχικά του δικαιώματα, και καμία διμερής συμφωνία δεν μπορεί να υπερισχύει του Διεθνούς Δικαίου.