Το οικονομικό πακέτο που παρουσίασε η κυβέρνηση στη 90ή ΔΕΘ περνά πλέον από τη φάση των εξαγγελιών στη φάση της εφαρμογής, καθώς το υπουργείο Οικονομικών έδωσε σήμερα, 7 Σεπτεμβρίου, το αναλυτικό χρονοδιάγραμμα των παρεμβάσεων.
Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι το κυβερνητικό σχέδιο δεν περιορίζεται σε μία φορολογική παρέμβαση. Περιλαμβάνει πακέτο μέτρων για μισθωτούς, συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες, τρίτεκνες οικογένειες, δημόσιους υπαλλήλους αλλά και την αγορά κατοικίας.
Στον πυρήνα βρίσκεται η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, αλλά και μια προσπάθεια να μεταφερθεί μέρος του δημοσιονομικού χώρου στην πραγματική οικονομία.
Το πρώτο μεγάλο ορόσημο
Στις 25 Σεπτεμβρίου προβλέπεται η καταβολή διπλού ενοικίου σε γιατρούς, νοσηλευτές και εκπαιδευτικούς για το φορολογικό έτος 2024.
Το δεύτερο μεγάλο κύμα έρχεται τον Νοέμβριο.
Στις 30 Νοεμβρίου προβλέπεται η επιστροφή ενοικίου για το φορολογικό έτος 2025, ενώ την ίδια ημερομηνία έχει προγραμματιστεί η καταβολή της ενίσχυσης των 400 ευρώ σε συνταξιούχους, άτομα με αναπηρία και ανασφάλιστους υπερήλικες.
Από το τέλος του 2026 αλλάζει επίσης ο τρόπος με τον οποίο θα υπολογίζονται οι αυξήσεις των συντάξεων.
Η παρέμβαση που περνάει κάτω από τα ραντάρ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η αλλαγή στη φορολογία των ελεύθερων επαγγελματιών.
Το νέο πλαίσιο προβλέπει απαλλαγή των συνεπών ελεύθερων επαγγελματιών από τις προσαυξήσεις που συνδέονται με τον κύκλο εργασιών και τη μισθοδοσία κατά τον υπολογισμό του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος.
Παράλληλα, από την 1η Ιανουαρίου 2027 προβλέπεται μηδενικός φορολογικός συντελεστής έως τις 20.000 ευρώ για τρίτεκνους και κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Το πραγματικό στοίχημα
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι πόσα μέτρα ανακοινώθηκαν.
Είναι πόσο γρήγορα θα μετατραπούν σε πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα.
Για τα νοικοκυριά, η απάντηση θα δοθεί μέσα στους επόμενους μήνες, όταν θα αρχίσουν οι πρώτες πληρωμές και θα αποτυπωθούν οι φορολογικές αλλαγές.
Για την οικονομία, όμως, υπάρχει και δεύτερο στοίχημα: εάν το πρόσθετο εισόδημα μετατραπεί σε κατανάλωση, επενδύσεις και αποταμίευση ή εάν απορροφηθεί από το υψηλό κόστος στέγασης και ενέργειας.
Το 2026 κρίνεται πλέον στην εφαρμογή και όχι στις εξαγγελίες.