Τρία χρόνια μετά το καταστροφικό πέρασμα του Daniel από τη Θεσσαλία, η εικόνα της περιοχής δεν είναι πλέον αυτή της απόλυτης καταστροφής του Σεπτεμβρίου του 2023. Είναι όμως και πολύ διαφορετική από μια περιοχή που έχει αφήσει οριστικά πίσω της την κρίση.
Η έρευνα στα διαθέσιμα επίσημα στοιχεία της Πολιτείας και της Περιφέρειας Θεσσαλίας, αλλά και στις πρόσφατες καταγραφές από τις πληγείσες περιοχές, αποκαλύπτει μια διπλή πραγματικότητα: από τη μία πλευρά, έχουν κινητοποιηθεί εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και έχουν προχωρήσει χιλιάδες φάκελοι αποζημιώσεων· από την άλλη, υπάρχουν ακόμη συγκεκριμένες κατηγορίες πληγέντων που διεκδικούν χρήματα, υποδομές που δεν έχουν αποκατασταθεί και αντιπλημμυρικά έργα που βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.
Και αυτό, τρία χρόνια μετά, είναι το πραγματικό ερώτημα που παραμένει ανοιχτό: πόσο κοντά βρίσκεται τελικά η Θεσσαλία στην πλήρη αποκατάσταση και πόσο κοντά στην πραγματική θωράκιση απέναντι σε έναν νέο Daniel;
Το επίσημο κράτος λέει «τελική ευθεία»
Τα τελευταία επίσημα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τον Ιούλιο του 2026 δείχνουν σημαντική πρόοδο στην κρατική αρωγή.
Στη Θεσσαλία είχαν επεξεργαστεί 29.490 δικαιούχοι, εκ των οποίων 6.136 επιχειρήσεις και 23.354 αγρότες. Από αυτούς, οι 28.249 είχαν ενταχθεί σε αποφάσεις τελικής επιχορήγησης, ενώ 1.241 βρίσκονταν ακόμη στο στάδιο του τελικού ελέγχου και της ένταξης. Παράλληλα, η συντριπτική πλειονότητα είχε λάβει το 86% της κρατικής ενίσχυσης, ενώ 2.511 δικαιούχοι είχαν ήδη λάβει και το υπόλοιπο 14%.
Η επόμενη φάση αφορά περίπου 90 εκατ. ευρώ, τα οποία αντιστοιχούν στο τελευταίο 14% της ενίσχυσης. Η διαδικασία ξεκίνησε από την 1η Αυγούστου, με στόχο την επεξεργασία περίπου 3.000 έως 3.500 φακέλων τον μήνα.
Άρα, το συμπέρασμα ότι «δεν έχει δοθεί τίποτα» δεν ανταποκρίνεται στα επίσημα δεδομένα.
Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η υπόθεση έχει κλείσει για όλους.
Η άλλη πλευρά: παραγωγοί παραμένουν εκτός
Τον Απρίλιο του 2026, η ίδια η Περιφέρεια Θεσσαλίας κατέγραψε ένα διαφορετικό πρόβλημα: πληγέντες παραγωγοί εξακολουθούσαν να διεκδικούν αποζημιώσεις για καταστροφές που συνδέονται με τα φερτά υλικά του Daniel.
Στη σχετική σύσκεψη αναφέρθηκαν περιπτώσεις παραγωγών που, παρότι υποστηρίζεται ότι υπέστησαν τεκμηριωμένες ζημιές, αποκλείστηκαν από τις αποζημιώσεις λόγω λαθών σε δηλώσεις, διαδικασιών που συνδέονται με τα ΚΥΔ ή ελλιπούς ενημέρωσης. Η Περιφέρεια ζήτησε μάλιστα την επανεξέταση των σχετικών αιτήσεων.
Το ζήτημα δεν είναι μικρό. Μόνο στους Δήμους Τεμπών και Τυρνάβου είχαν καταγραφεί περισσότερες από 197 αιτήσεις, που αφορούσαν πάνω από 8.700 στρέμματα καλλιεργειών, ενώ αντίστοιχες αναφορές υπήρχαν και για τον Δήμο Κιλελέρ.
Εδώ βρίσκεται μία από τις σημαντικότερες εκκρεμότητες του φακέλου Daniel: η ολοκλήρωση της διαδικασίας για τους δικαιούχους δεν ταυτίζεται αυτομάτως με την επίλυση όλων των περιπτώσεων που οι πληγέντες θεωρούν ότι αδικήθηκαν ή αποκλείστηκαν.
Οι κτηνοτρόφοι και η δεύτερη εκκρεμότητα
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των κτηνοτρόφων που έχασαν ζωικό κεφάλαιο.
Τον Μάρτιο του 2026, εκπρόσωποι πληγέντων κτηνοτρόφων έθεσαν στην Περιφέρεια ζήτημα διαφορετικής μεταχείρισης σε σχέση με αποζημιώσεις που δόθηκαν για απώλειες ζώων από επιζωοτίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τότε, για τις απώλειες από Daniel και Elias είχε προβλεφθεί αποζημίωση 150 ευρώ ανά ζώο, ενώ για συγκεκριμένες περιπτώσεις επιζωοτιών είχε διαμορφωθεί υψηλότερη αποζημίωση. Οι πληγέντες έθεσαν επίσης ζήτημα απώλειας εισοδήματος και βιωσιμότητας των μονάδων τους.
Η ίδια η Περιφέρεια χαρακτήρισε το ζήτημα αντικείμενο διεκδίκησης και ζήτησε λύσεις.
Παράλληλα, σε επίσημη ενημέρωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αναφέρεται ότι μετά τις θεομηνίες Daniel και Elias καταβλήθηκαν μέσω ΕΛΓΑ πάνω από 20 εκατ. ευρώ σε αποζημιώσεις και ότι, με ειδική νομοθετική ρύθμιση, διευρύνθηκαν τα ηλικιακά όρια για την αποζημίωση του ζωικού κεφαλαίου.
Και εδώ, λοιπόν, η εικόνα είναι σύνθετη: το πρόγραμμα αποζημιώσεων προχώρησε, αλλά δεν εξαφανίστηκαν όλες οι διαφωνίες και όλες οι εκκρεμότητες.
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο βρίσκεται στις υποδομές
Αν υπάρχει ένας τομέας όπου ο χρόνος έχει αφήσει ακόμη ορατά σημάδια, αυτός είναι οι υποδομές.
Τον Ιούλιο του 2026, τρία χρόνια μετά την πλημμύρα, δημοσιεύματα από τη Θεσσαλία κατέγραψαν ότι η γέφυρα του Παλαιοπύργου στον Πηνειό παρέμενε κατεστραμμένη, με κατοίκους και αγρότες να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στις μετακινήσεις τους.
Η περίπτωση αυτή έχει ιδιαίτερη συμβολική αλλά και πρακτική σημασία. Δεν πρόκειται για μια φωτογραφία από το 2023. Είναι μια υποδομή που εξακολουθεί να αποτελεί καθημερινό πρόβλημα το 2026.
Την ίδια περίοδο καταγράφονταν εκκρεμότητες και σε άλλες γέφυρες, ενώ η αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων Λάρισα–Βόλος και Παλαιοφάρσαλος–Καλαμπάκα παρέμενε σε εξέλιξη.
Η κυβέρνηση έχει υπογραμμίσει ότι τα μεγάλα έργα αποκατάστασης προχωρούν και ότι η ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού δικτύου που επλήγη από τον Daniel αποτελεί σημαντικό ορόσημο για το 2026.
Τον Ιούλιο, ο υπουργός Υποδομών Χρίστος Δήμας ανέφερε ότι τα τέσσερα μεγάλα έργα οδικής αποκατάστασης βρίσκονταν σε ποσοστό 60%-65% υλοποίησης.
Αυτό σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: η αποκατάσταση έχει προχωρήσει, αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί.
Και υπάρχει μια ακόμη πιο κρίσιμη εκκρεμότητα: η πρόληψη
Το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να μετρηθεί η επιτυχία μόνο με το πόσα χρήματα δόθηκαν και πόσοι δρόμοι επισκευάστηκαν.
Ο Daniel δεν κατέστρεψε μόνο δρόμους, γέφυρες, σπίτια, καλλιέργειες και επιχειρήσεις. Αποκάλυψε και τις αδυναμίες του συστήματος διαχείρισης των υδάτων της Θεσσαλίας.
Το αρχικό πόρισμα της HVA International, που εκπονήθηκε μετά την καταστροφή, είχε επισημάνει την ανάγκη αναθεώρησης των αντιπλημμυρικών υποδομών, ισχυρότερης διακυβέρνησης των υδάτων και δημιουργίας συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και διαχείρισης κρίσεων.
Και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το ίδιο το 2026 η Περιφέρεια Θεσσαλίας αναφέρει ότι εκπονούνται ακόμη μελέτες για ολόκληρο το ποτάμιο σύστημα του Πηνειού και ότι σημαντικά έργα αντιπλημμυρικής προστασίας προγραμματίζονται για το 2027.
Σε άλλη παρέμβαση, ο Περιφερειάρχης Δημήτρης Κουρέτας ανέφερε ότι έχουν γίνει αποκαταστάσεις σε περισσότερα από 1.000 σημεία, αλλά σημείωσε ότι τα έργα ορεινής υδρονομίας παραμένουν κρίσιμα και ότι η Θεσσαλία θα φτάσει σε καλύτερο επίπεδο προστασίας μέσα στο 2027, όχι όμως σε απόλυτη προστασία.
Αυτό είναι ίσως το πιο ουσιαστικό συμπέρασμα της έρευνας: άλλο η αποκατάσταση της ζημιάς και άλλο η αποτροπή της επόμενης ζημιάς.
Τα νούμερα είναι μεγάλα – αλλά και η εκκρεμότητα είναι πραγματική
Η κυβέρνηση έχει παρουσιάσει για τη Θεσσαλία ένα τεράστιο πακέτο κρατικής αρωγής. Σε επίσημη αποτύπωση είχαν καταγραφεί, μεταξύ άλλων, 184,16 εκατ. ευρώ πρώτης αρωγής, 87,14 εκατ. ευρώ για οικοσκευή, 27,10 εκατ. ευρώ στεγαστικής συνδρομής, καθώς και άλλα ποσά για προκαταβολές, επιχορηγήσεις και προσωρινή στέγαση.
Παράλληλα, η Κεντρική Επιτροπή Κρατικής Αρωγής έχει εγκρίνει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για Δήμους και Περιφέρεια, ενώ το 2026 συνεχίζονται ακόμη έργα που φέρουν ρητά στην ονομασία τους την καταστροφή του Daniel. Μόλις στις 7 Σεπτεμβρίου 2026, για παράδειγμα, εντάχθηκε έργο αποκατάστασης υποδομών και διαχείρισης ογκωδών αποβλήτων στον Δήμο Μετεώρων, συνδεόμενο με τον Daniel και μεταγενέστερα ακραία φαινόμενα.
Άρα η εικόνα δεν είναι «η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα».
Αλλά εξίσου ανακριβές θα ήταν να ειπωθεί ότι «ο Daniel τελείωσε».
Τρία χρόνια μετά, ποιος είναι τελικά ο απολογισμός;
Η Θεσσαλία βρίσκεται σήμερα σε μια παράξενη ενδιάμεση κατάσταση.
Οι αποζημιώσεις έχουν προχωρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις πληγέντων που ζητούν επανεξέταση.
Οι υποδομές αποκαθίστανται, αλλά τρία χρόνια μετά υπάρχουν ακόμη γέφυρες και συνδέσεις που δεν έχουν επιστρέψει πλήρως στην κανονικότητα.
Τα αντιπλημμυρικά έργα προχωρούν, αλλά η ίδια η Περιφέρεια παραδέχεται ότι η πλήρης θωράκιση δεν έχει ακόμη επιτευχθεί.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική ιστορία του Daniel σήμερα.
Όχι μόνο τα χρήματα που δόθηκαν. Όχι μόνο τα έργα που έγιναν. Αλλά εκείνοι που ακόμη περιμένουν, εκείνοι που εξακολουθούν να μετακινούνται μέσα από υποδομές που δεν αποκαταστάθηκαν, οι παραγωγοί που θεωρούν ότι αποκλείστηκαν από αποζημιώσεις και μια ολόκληρη περιοχή που, τρία χρόνια μετά, συνεχίζει να επενδύει όχι μόνο στην αποκατάσταση του χθες αλλά και στην προστασία από το αύριο.
Γιατί η τελική απάντηση στο ερώτημα του Daniel δεν θα δοθεί όταν κλείσει και ο τελευταίος φάκελος.
Θα δοθεί όταν η Θεσσαλία μπορεί να περάσει μια νέα ακραία βροχόπτωση χωρίς να ξαναζήσει το 2023.
Και αυτό το στοίχημα, σύμφωνα με τα ίδια τα διαθέσιμα στοιχεία, παραμένει ακόμη ανοιχτό.