Στο Μαξίμου έχουν πάψει πλέον να αντιμετωπίζουν το εγχείρημα Σαμαρά ως μια πολιτική παρένθεση. Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ πιο σκληρό: πόσους ψηφοφόρους της παραδοσιακής δεξιάς μπορεί να πάρει μαζί του.
Γιατί το ποσοστό του νέου κόμματος θα λειτουργήσει ως βαρόμετρο της πραγματικής φθοράς της ΝΔ. Ο Βελόπουλος και η ΝΙΚΗ έχουν ήδη ενισχυθεί, η Λατινοπούλου κατάφερε να περάσει στην Ευρωβουλή και ο Σαμαράς επιχειρεί να συγκροτήσει τον δικό του πολιτικό χώρο. Αν αυτός ο χώρος φτάσει σε επίπεδα 7%-9%, τότε δεν θα πρόκειται για μια απλή απώλεια ψήφων. Θα είναι μήνυμα ότι ένα σημαντικό κομμάτι της δεξιάς βάσης δεν αισθάνεται πλέον πολιτικά εκπροσωπούμενο από τον Μητσοτάκη.
Και εκεί βρίσκεται ο πραγματικός πονοκέφαλος. Το 3%-4% μπορεί να διαχειριστεί πολιτικά. Το 7%-9% μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την εξίσωση. Ειδικά σε μια περίοδο που η ακρίβεια και η οικονομική πίεση μπορούν να εντείνουν τη δυσαρέσκεια.
Γι’ αυτό το βλέμμα στο Μαξίμου είναι στραμμένο στην κάλπη. Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται απαραίτητα να κερδίσει τις εκλογές για να προκαλέσει πρόβλημα στη ΝΔ. Αρκεί να πάρει αρκετούς από εκείνους που μέχρι σήμερα θεωρούνταν δεδομένοι. Και αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο στοίχημα που έχει μπροστά της η κυβέρνηση.